गजल

असारको बादलले पुकार्छ ।
तिहारको मादलले पुकार्छ ।।
पाकेर राताम्पुर बोटमाथि ।
वसन्तको काफलले पुकार्छ ।।

प्रतीक्षा

चराको गीतसँगै उठेका हिउँकुमारीहरु,
एकै लहर खडा हुन्छन् पँधेरामा,
घामको मुस्कान देखेर लजाउँछन्
त्यसैले
गालामा लाली चढाउँछन्,
र यौवनको शोभा बढाउँछन् ।

हो
त्यहाँबाट पारि हेर्दा,

मुक्तक

दौरा-सुरुवाल च्यातेर कोट-पेन्ट लगाएँ,

स्वदेशी पानी त्यागेर, विदेशी सेन्ट लगाएँ,

के गरिंन मैले पुरानो नेपाल बिर्साउँन ?

पुर्ख्यौली घर भत्काएर, बासका लागि टेन्ट लगाएँ ।।

गजल

शिरमाथि लगाएर चन्द्रमाको ताज ।
हेरिरहुँ जस्तो लाग्यो आफ्नै मुहार आज ।।

गाजलुको घुम्टो खोली उनले मलाई हेर्दा ।
आफैंसँग लाग्यो मलाई पैलोपल्ट लाज ।।

पिरतीको डोरी बरै काट्न नमिल्ने 

जे गरे'नि आफैंलाई ढाँट्न नमिल्ने ।

हेर्दा-हेर्दै चमेली त सेतै फुल्यौ नि 

तिम्रो-मेरो पुरानो त्यो याद भुल्यौ कि?

मेरो पनि शिरमा तिम्रो रङ्ग सरेछ

शर्म बरै के बुझेर दङ्ग परेछ ।।